انتظار فرج

انتظار فرج

انتظار فرج
سخن درباره این انتظار بسیار طولانی و متنوع است. ولی برای اینکه مفهوم آن را آشکار سازیم، مثالی را می آوریم. هنگامیکه شخصی انتظار مهمان عزیزی را می کشد، حال و وضعیت او دگرگون می گردد و در چهره اش نشانه های شوق نمایان می شود. می بینیم که هر لحظه انتظار وورد مهمانش را می کشد و پس از آن که هر چه برای مهمانی در منزلش داشته از فرش و مکان مناسب گرفته تا غذا و نوشیدنی لذیذ را آماده ساخت، چشم به راه می ماند. پس همه این امور در کنار امور معنوی که در دل انسان می گذرد، بازتاب معنای انتظار می باشد.
اگر همه این آمادگیها فقط برای استقبال از یک دوست معمولی است، پس حال و و ضعیت ما نسبت به امام معصومی که نجات دهنده بشریت رنجدیده از دردها، رنجها و غمهایش می باشد، چگونه است؟! آیا دلها و روحها قبل از بدنها انتظار او را نمی کشند؟
همان زمان ظهور امری است غیبی که از ما و از خود امام (ع) پنهان است و هیچ کس جز خداوند متعال به آن آگاهی ندارد. ما نمی دانیم که آیا این زمان پس از یک ماه، یک سال و یا شاید قرنها به وقوع می پیوندد یا خیر. همانطور که در بسیاری از روایات تأکید شده است، تنها خداوند بزرگ به آن آگاه است. بنابراین مؤمن منتظر، باید بطور مداوم برای تعجیل ظهور این امام دعا نماید. این دعا نباید تنها زبانی باشد، بلکه باید از صمیم و ژرفای دل مشتاق برای ظهور فرج برخیزد تا آنجا که در اعمال و رفتار دعا کننده تجسم یابد و به واسطه آن راست بودن دعا و شوق او برای ظهور امام ثابت گردد. خداوند متعال می فرماید: ادعونی استجب لکم «مرا بخوانید تا دعای شما را بپذیرم.» هرگز مؤمن عمل کننده نباید دعای خویش را کوچک شمارد و بگوید که دعای من چه ارزشی دارد؟ زیرا دعا درباره تعجیل ظهور امام و وقوع فرج مهم و با ارزش است.
خالق هستی، بندگانش را به سوی دعا کردن و پافشاری در طلب چیزی فرا می خواند؛ تا آنجا که می فرماید: و قال ربکم ادعونی استجب لکم ان الذین یستکبرون عن عبادتی سیدخلون جهنم داخرین «پروردگار شما گفته است: مرا بخوانید تا دعای شما را بپذیرم. کسانی که از عبادت من تکبر می ورزند به زودی با ذلت وارد دوزخ می شوند.»
و در جای دیگر می فرماید: و اذا سالک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوه الداع اذا دعان فلیستجیبوا لی و لیؤمنوا بی لعلهم یرشدون. «و هنگامی که بندگان من، از تو درباره من سؤال کنند، بگو: من نزدیکم؛ دعای دعا کننده را، به هنگامیکه مرا می خواند، پاسخ می گویم. پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند و به مقصد برسند.»
پس خداوند تبارک و تعالی به دعای بنده مؤمن خویش که در عبادت و دعای خود خالص عمل می کند، پاسخ می دهد. زیرا اوست که پافشاری اصرارکنندگان را دوست می دارد. همچنین نباید هیچ یک از ما پس از پایان هر نماز، دعا نمودن برای تعجیل ظهور امام (عج) را فراموش نماید، و این باید روش و برنامه ای باشد برای هرمومنی که در دوستی اهل بیت عصمت و طهارت راستین است و همانا دعای فرج در زمان انتظار سبب نزدیکی فرج می گردد.

بشارت دادن به ظهور امام
بیاییم و با بیان حقیقت انتظار و فلسفه آن، ظهور امام را بشارت دهیم و به فرزندانمان امام زمان را بشناسانیم و به آنها فلسفه غیبت و فایده های آن را بر اساس گنجایش ذهنشان بیاموزیم. مفاهیم را برای آنها بگسترانیم تا به این عقیده آگاهی یابند و در سایه این عقیده گام به گام پرورش یابند. زیرا شاید عصر ظهور، در زمان آنها باشد.
وهمه اینها – همانطور که قبلا گفته شد در صورتی امکان پذیر خواهند بود که از دو امر اساسی پیروی نماییم:
1- دعا نمودن برای تعجیل ظهور امام مهدی (عج).
2- فراگیری حقیقت امام و فلسفه انتظار.
شاید فراگرفتن این دو امر برای تغییر اوضاع مسلمین کافی باشد تا آنها را هر چه بیشتر به امامان و ارزشهایی که به خاطر آنها مجاهدت کرده اند، نزدیک سازد و نیز اینکه از برنامه های ائمه اطهار پیروی نمایند و همچنین آثار علما و مراجع را که نمایندگان ائمه می باشند، پیش رو قرار دهند تا به این و سیله مسلمانان به نیروی بازدارنده ای چون دژهای آهنین تبدیل گردند.

درباره نویسنده

شبکه دانش

Theme Settings

Please implement HIMARKET_Options_editor::getCpanelHtml()

Please implement HIMARKET_Options_menu_location_multi_select::getCpanelHtml()